POLITIEK GEËNGAGEERDE GEDICHTEN

op de trein naar A
denk ik erover een politiek geëngageerd gedicht
te schrijven, dat met zwarte letters op een groot bord

karton te schilderen met veel te natte verf
(wat wijst op de drang naar politieke meningsvrijheid
immers kan ik dan met het karton waarop mijn woorden
scheef staan door steden lopen en mijn dwaze mening rondstrooien
iedereen kijkt, niemand begrijpt)
om voor te dragen op een politiek geëngageerd evenement
voor luisteraars met een bril

mijn politiek geëngageerd gedicht kan gaan over
politiek maar breed gezien over alles wat niet goed gaat
of heel slecht
nou alles dus volgens het gedicht of
over maatschappelijke problematieken wat lekker bekt
ik word wel gek in dit klimaat
is best een goede titel of
het vocht kruipt in mijn knieën is zelfs beter
of negers zijn ook zwarten maar

plots besef ik dat het schrijven van een
politiek geëngageerd gedicht rijmt op

grijsheid
rechtlijnigheid
gulzigheid

terwijl ik bij het schrijven van
politiek geëngageerde gedichten
zwart-wit denk, de bal alle kanten op schop en vooral
houd van matigheid,
twee eetlepels per dag